نمیدونم ,چیکار ,اندازه ,باید چیکار ,نمیدونم باید ,قضاوت نکنیم
شاید خیلی کلیشه ای باشه، اینکه بگم قضاوت نکنیم.
نه از روی عکسای اینستاگرام، نه از روی پستای وبلاگ کسی، و نه از روی شغل و تحصیلات کسی.
همه به اون اندازه که میگن، یا نشون داده میشه، یا اونطور که به نظر میاد، خوشبخت یا بدبخت نیستن.
یادمه چند باری عکس از غذا تو اینستا گذاشتم، یا یه بار عکس از توت و شکلات تلخ که گفتم جایگزین قند و شکر کردم؛ زیرش کامنت گذاشته بودن مرفه بی درد و اینا ..
نه تظاهر به بدبختی کار درستیه، نه تظاهر به خوشبختی، و همینطورم درست نیست در مورد زندگی دیگران فکرمونو به زبون بیاریم.
چند روز پیش یکی از دوستان قدیمیم، پیغام داد که چه خبر و چکار میکنی.
من خلاصه ای از وضعیت موجود رو براش گفتم.
بعد خودم به شرح حالی که داده بودم نگاه کردم.
وه، عجب چیزی بودی. دروغ نبود، اما چون نخواسته بودم که انرژی منفی باشم، قسمتای خوبشو گفته بودم.
با خودم فکر کردم، حالا دوستم چه فکری میکنی؟
کی این روزای منو دیده؟ هیچکس.
تغییر قیافه مو. حال خسته مو. موهای ژولیده و پوست داغونم که همه ش از روحیه ی خرابم سرچشمه میگیره.
سر و کله زدن با ادمایی که عضو حزب بادن و هیچ اعتمادی بهشون نیست.
تحمل زورگویی های یه آدم بی کله و بی مغز، فقط به خاطر اینکه نمیخوای جا بزنی. نمیخوای ضعف نشون بدی. چون شغلت رو دوست داری و میخوای توش پیشرفت کنی. چون تو یه استان خراب شده زندگی میکنی، که برای پیشرفت کردن باید از رگ و ریشه و خون ت مایه بذاری.
حتی شاید خانواده م هم ندونن حال و روزمو.
صبح ها از هفت بری و شب هشت برگردی. اونم جایی باشی که فقط توش خستگیه.
من نمیدونم چی قراره بشه.
نمیدونم قراره چیکار کنم. نمیدونم چطور باید از خدا بخوام که منو مقاوم تر کنه. که پوستمو کلفت تر کنه.
نمیدونم باید چیکار کنم که به ضررم نباشه.
نمیدونم باید چه دعایی بخونم.
صبح ها بجز صلوات فرستادن دیگه باید چیکار بکنم.
...
آره. هیچ کس به اندازه ی عکسای اینستاش خوشبخت نیست، هیچ کس به اندازه ی پستای وبلاگش بدبخت نیست.
آره، بیاین قضاوت نکنیم.




منبع اصلی مطلب : مستقر در ماه
برچسب ها : نمیدونم ,چیکار ,اندازه ,باید چیکار ,نمیدونم باید ,قضاوت نکنیم
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ : من نه آنم